Tijdelijke verhuur op grond van de Leegstandwet

De Leegstandwet geeft onder bepaalde voorwaarden de moge- lijkheid om leegstaande woon- ruimte tijdelijk te verhuren. Daar- voor is een vergunning nodig van burgemeester en wethouders van de gemeente waarin de woon- ruimte ligt.

De Leegstandwet bepaalt duidelijk in welke gevallen tijdelijke verhuur is toegestaan, wat de maximale termijn van de tijdelijke verhuur is (per 15 april 2006 is deze termijn van drie jaar verruimd naar vijf jaar) en hoeveel de maximale huur mag bedragen.

Een woning of gebouw kan met een tijdelijke verhuurvergunning worden verhuurd voor een periode van minimaal zes maanden en maximaal twee jaar. Op verzoek van de eigenaar of beheerder kan deze periode worden verlengd met telkens ten hoogste één jaar.

De totale duur van de vergunning is echter in geen geval meer dan vijf jaar. Bij tijdelijke verhuur in het kader van de Leegstandwet blijven nagenoeg alle huur- beschermingsbepalingen uit het Burgerlijk Wetboek buiten toe- passing.

Dit betekent dat de tijdelijke huurder geen aanspraak kan maken op huurbescherming. In plaats daarvan

gelden de dwingende voorschriften van artikel 16 van de Leegstandwet: Op basis van de door burgemeester en wethouders verleende vergunning wordt een schriftelijke huurovereenkomst opgesteld, die aan een aantal voorwaarden moet voldoen.

De volledige tekst van de Leegstandwet (Wet van 21 mei 1981, Staatsblad 337) is te raadplegen via wetten.overheid.nl.